Hotspot: In de keuken van Floris

floris1

Floris Versluijs, een begrip in de culinaire wereld. Ik had er eigenlijk nog nooit van gehoord, tot  ik me had laten vertellen dat zijn kleine restaurantje op de Honingerdijk echt een aanrader was. Ik zocht wat op internet en zag de ene lovende recensie na de andere over ‘In de keuken van Floris‘. Een kooktalent is Floris zeker. Hij liep stage bij werelds beste restaurant Noma in Denemarken en bij Alinea en L20 in Chicago, waar het technisch koken centraal staat. Aardige namen, maar dan moet je jezelf toch nog zien te bewijzen in je eigen restaurant. En ja, dat doet hij.

 

floris 2

‘In de keuken van Floris’ eet je ook daadwerkelijk in de keuken van Floris Versluijs. Het restaurant  doet aan als een grote, gezellige huiskamer met in het midden de open keuken. Om het grote kookeiland heen staan tafeltjes voor zo’n 34 gasten. Iedere gast krijgt hetzelfde menu, tenzij je iets niet lust natuurlijk. Er werken vijf mensen in het restaurant. Echt bizar weinig als je ziet wat voor mooie dingen ze op je tafel serveren. Naast het feit dat Floris een chefkok is, laat hij je ook denken aan een kunstenaar. Hij gaat zo precies te werk met zijn gerechtjes en staat vol concentratie in de keuken. Alle medewerkers trouwens. Er wordt nauwelijks met elkaar gesproken. Ieder weet zijn taak en probeert dit zo goed mogelijk in te vullen. Dit heeft ook als gevolg dat er echt kunstwerkjes op je bord worden geserveerd. Veel kleine hapjes, die op het eerste gezicht moeilijk op te eten lijken. Bij het eerste gerechtje kregen we een pincet. Dit zegt al genoeg. Wat Floris zelf al aangeeft aan het begin van de avond is dat je je zintuigen het werk moet laten doen. Ruik eerst goed, probeer dan ieder stukje apart te eten om vervolgens combinaties te maken van de verschillende smaken. Klinkt allemaal heel hoogstaand, maar als je eenmaal aan het eten bent, is het allemaal niet zo moeilijk en juist leuk om te doen. Je fijne motoriek wordt zeker op de proef gesteld. Een voordeel is wel dat er niet tien vorken en messen voor je liggen, maar bij ieder gerechtje wordt het juist bestek, vaak een vork en lepel, neergelegd. Zo hoef je niet het etiquette boekje er van te voren bij te pakken.

Naast alle gerechten importeren ze ook zelf hun wijnen, met name goede biologische wijnen uit diverse streken in Hongarije, Duitsland en Portugal. Ieder gerecht heeft zijn bijpassende wijn en deze passen perfect. Je snapt wel dat ik na 9-gangen toch wel een aardig alcoholisch laagje voelde. De sfeer, die totaal niet uit de hoogte was, maar juist ontspannen, maakte de avond perfect. Je moet rekenen op een avondvullend programma die zeker zo’n 5 uurtjes duurt. Maar écht, de moeite waard!

Ik kan het verhaal nog veel langer maken, maar foto’s zeggen in dit geval meer dan woorden.

Afbeelding

DSC_0063

DSC_0066

DSC_0073

DSC_0078DSC_0084

Afbeelding 2

Afbeelding 3

DSC_0097

Vooral het laatste gerechtje was mijn favoriet. Een toetje dat bestaat uit een soort van koekjesdeeg met pindakaassmaak. Daarbij ligt pecanijs en pecan in verschillende structuren, een klein rum-vanillecakeje en nog iets zoets. Oke, ik stop en ga maar weer een een doodnormale boterham met pindakaas smeren.

Liefs,
Francis

Follow my blog with Bloglovin

 

 

 

Posts die je vast ook leuk vindt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *